hoodie
Cutup collective: Hoodie

De één zal het vandalisme vinden, de ander Kunst met hoofdletter K, soms is de grens tussen vandaal en gerenommeerd artiest flinterdun (Fairey), vaak zijn het anonieme collectieven (ook vanwege het illegale spuiten en plakken) zoals Cutup Collective en Faile.
Volgens mij vind je de kunst van tegenwoordig niet bij Saatchi of Christie's, maar gewoon op straat.
Vandaag een 'niche' binnen dat gebeuren, de plakkers (knippers, snijders, enz.). Volgens mij in Nederland niet zo erg aanwezig, Loesje is na al die jaren ook niet veel meer dan een soort wandtegeltjes-bedrijfje, maar over de grenzen is een billboard of een poster een uitdaging om er een andere draai aan te geven, of eigen posters te maken.


VOOR
één of andere filmposter


NA
Bush & Cheney wanted for high treason

anonieme 'billboard liberator'

Op de site van 'Wooster Collective' met een enorme hoeveelheid 'streetart' van over de hele wereld kan je een categorie 'Billboard Liberations' vinden. Dat gaat van subtiele veranderingen in de tekst via collages van verschillende posters tot complete remakes. Posterboy van het hiernaast genoemde filmpje zou je tot de collages kunnen rekenen, the Cutup Collective maakt er helemaal werk van, compleet nieuw werk, van tot memo-papiertjes-grootte gesneden posters maken ze compleet nieuw 'grofpixelige' afbeeldingen, zoals je op dit filmpje kan zien.

Op de diverse streetart-sites zijn de plakkers wel te vinden, bij Wooster allemaal netjes op een rijtje, bij Artofthestate wat lastiger, daar staan wat linkjes naar 'paste up thumbnails' (onder anderen) en 'posters', waaronder ook weer veel Obey (Stephen Fairey), zo hier en daar, maar als je zoekt kom je weer allerlei andere leuke dingen tegen...

Hier nog een artikeltje over Posterboy...


posterboy


jimmy cauty: madonna street art

Over Jimmy Cauty valt ook genoeg te vertellen, niet alleen over z'n posters, postzegels en ander grafisch werk, ook over z'n muziekcarrière (KLF, the Orb) en het verbranden van £ 1.000.000 (toen het geld nog bij bakken binnenkwam vanwege de successen van KLF) en het verfilmen daarvan. Hier z'n wiki.

Dr. D. verandert affiches met soms maar een paar letters maar met evengoed grote impact. Ook maakt ze hele lappen zelf, meestal met alleen maar tekst.

Bekijk haar site, de resultaten zijn vaak hilarisch...

rechts: boven Dr.D., onder Jimmy Cauty

Waar de meeste andere plakkers allemaal min of meer geëngageerd zijn, gaat het bij 'the Decapitator' om een lolletje of een macabere voorliefde, of hij moet de leeghoofdigheid van de consumptiemaatschappij op de korrel nemen of zo'n zijstraat, moet kunnen.

the Decapitator

wat z'n thema is moge duidelijk zijn...
(een decapitator is een 'onthoofder', zeg maar een koppensneller)

filmpje:

op het YouTube kanaal van JetSetGraffiti nog veel meer streetart, bijvoorbeeld Elbow Toe, ik twijfelde nog of ik die ook in dit stukje zou zetten; hij plakt, maar speelt niet met reclame en billboards, toch weer een beetje anders. Maar evengoed een linkje.
Dat zelfde geldt ook een beetje voor Jorge Rodríguez Gerada, ook één van de 'founding fathers' van de billboard-scene. Maar dat stadium is hij al weer een beetje ontgroeid en z'n bezigheden liggen op een ander gebied. Weliswaar 'urban art', maar z'n voornaamste bezigheid is z'n 'identidad/identity'-werk. Omdat dat niet binnen dit bestek past heb ik een link naar een filmpje daarover onder het 'archief en allerlei' kopje gezet.

In het filmpje zag je Stephen Fairey nog voorbijkomen, of Shepard Fairey zoals hij in de JetSetGraffiti-filmpjes heet. Dat is echt dezelde, en ik heb niet de hele tijd de verkeerde naam geschreven...
Maar vooral Ron English, die niet in dit stuk mag ontbreken. De Godfather van de billboard-art.

Ik vind trouwens wel dat die gasten erg idolaat met Obama zijn, oké die Bush moest weg, maar om nou gelijk blind te gaan op Obama, dat moet nog maar blijken of dat terecht is... (en of die Bush z'n rommel op kan ruimen, ik ben bang dat dat gewoon teveel is, dat hij overal de schuld van krijgt, en dat de neocons zo weer aan kunnen schuiven, inclusief Cheney, Rove en de hele boevenbende.... en of Obama te vertrouwen is, zie m'n Monsanto-verhaaltje van de vorige keer... en of bla bla)
Maar daar gaat het hier niet over.

Guernica before the bombing

Ron English dus, dit is z'n site en hier zijn z'n billboards.
Behalve die billboards doet ie nog andere dingen, schilderen, muziek zang en dans, maar het gaat over de billboards.
Om een lang verhaal kort te maken, hier een verhelderende mini-docu, niet helemaal actueel, op een gegeven moment zie je de twin-towers nog staan... En een beetje erg mini want de laatste 2 minuten (van de 8) is aftiteling... Maar op z'n site zijn genoeg plaatjes te bekijken en daar gaat het uiteindelijk om.

Artiesten als English en Gerada hebben het veranderen van reclame ook niet uitgevonden, de mei'68 beweging in Frankrijk verknipte en herschikte posters van het establishment waar ze tegen protesteerden, Duchamp, Dada, allerlei bewegingen hielden zich daarmee bezig, het verzet in de WOII maakte de nazi's belachelijk door propaganda te veranderen, en zo zal het in de eeuwen daarvoor ook wel gegaan zijn.
Het christendom is een collage van allerlei samengeraapte elementen uit eerder bestaande godsdiensten, om maar 's aan te sluiten bij een ander onderwerp van deze PitzPages...

Er bestaat een heus 'Billboard Liberation Front' uit San Francisco, waarvan de leden volgens de site momenteel ondergedoken zitten in Europa. Beetje zwaar op de hand allemaal, hele verhandelingen over de corporate branches, de grote bedrijven/multinationals, merknamen en alles er om heen. Ik juich engagement alleen maar toe, maar volgens mij sorteer je toch het meeste effect als je het een beetje luchtig verpakt.
Maar misschien bereik je weer een andere doelgroep als je het zo serieus aanpakt. Toch denk ik dat je dan juist niet de mensen bereikt die je zou moeten bereiken maar blijf je een beetje voor eigen parochie preken, en die mensen hoef je toch nergens meer van te overtuigen.
En soms verdenk ik zulke zuurpruimen ervan dat ze de slag gemist hebben in het bedrijfsleven/de reclamewereld en dat ze uit rancune de boel af gaan zitten kraken. Maar de meesten zullen toch wel oprecht zijn.

Op meerdere sites over dit onderwerp wordt gerefereerd aan Naomi Klein's boek 'No Logo', dus voor de volledigheid doe ik dat hierbij ook.

adhd
Cutup collective: ADHD

nog even over de straatkunst in het algemeen, bij Streetsy kan je het complete fotoarchief van Wooster vinden, en dat is weer ondergebracht bij Flickr waar de teller ondertussen op 140.000 + staat, dus niet even iets om even van voor naar achter door te bladeren....
Je kan een artiest naar keuze aanklikken, en dan beland je bij de pagina's met foto's van hun werk in 'de natuurlijke habitat'.
Om maar 's wat frequent terugkerende namen te noemen: Obey (Fairey), Banksy, Faile, enz. Per artiest tientallen pagina's.