De vorige keer heb ik het al uitgebreid over m'n misère gehad, daar is ondertussen weinig verbetering in gekomen. Maar ik zal proberen een beetje de positieve kanten er van te belichten, als je al te veel loopt te klagen wordt er toch niet meer geluisterd en keert iedereen zich van je af. Maar toch moest dat vorige maand even, als je met de rug tegen de muur staat is het moeilijk de schijn op te houden dat het allemaal wel goed gaat.

Maar om het over die positieve kanten te hebben, veel dingen die je vroeger helemaal vanzelfsprekend vond blijken helemaal niet nodig. Vroeger moest er elke dag een stukje vlees op 't bordje, met andere dingen raak je ook gevuld en ik voel me er niks gammeler om. En 't is beter voor je 'ecologische voetafdruk', als je leest wat er allemaal nodig is om één kilootje vlees te produceren, daar kan je zowat een jaar op teren. Ik ben geen principieel vegetariër, maar als je ziet hoe makkelijk je dat kan missen dan zal ik toch ook in eventueel komende betere tijden dat in m'n achterhoofd houden. En de kleinste dingetjes ga je waarderen, je leeft gewoon intenser.

Eén van de enige keren in het verleden dat ik echt naar de kloten was was de eerste keer in Frankrijk dat ik zonder middelen kwam, en liftend probeerde weg te komen. Twee dagen lang stopte er niemand, je wordt steeds meliger en gaat er steeds 'gevaarlijker' uitzien, want dat straal je gewoon uit. Dus dan stopt er helemaal niemand meer. Maar wat hebben we gelachen, m'n maat (Hannes van Angeren) en ik, echt waar. Nou is lachen ook een vorm van onzekerheid, maar ook een teken dat je intens leeft.
Na die twee dagen stopte er eindelijk iemand die een paar kilometer verderop moest zijn, maar daar werden we meteen onthaald op een hapje en een drankje, een jointje en de mogelijkheid om de maandag daarop in de wijngaard te werken. En toen ben ik daar gelijk maar ruim 5 jaar gebleven (met onderbrekingen). Na die ontberingen weet je dat zo te waarderen, dan is elk kleinigheidje een fortuin. "We zijn rijk Rijk, in Frankrijk" zeiden we dan tegen elkaar, en dan lag je weer krom van de pret.

Het is me alles meegevallen dat ik zonder problemen m'n biertje kon missen, dat heb ik wel anders meegemaakt met Martin indertijd, als die droog kwam te staan ging die allemaal rare dingen horen en zien, waar hij mij dan weer knettergek mee maakte, zoadat ik tegen 'm zei van neem nou maar een biertje of ga hulp zoeken (in de vorm van de detox), en toen ging ie weer aan z'n biertje. De oplettende lezertjes weten wat het gevolg was. Maar dat is mij bespaard gebleven. Misschien hoor en zie ik wel allemaal dingen die er niet zijn, maar dan heb ik het niet in de gaten en ik heb er geen last van.
Eén ding is me nog niet gelukt: niet meer roken. Alle genotsmiddelen heb ik me zonder moeite ontzegd, maar zonder tabak vlieg ik bij de muren op.

Ik heb er ook wel weer vertrouwen in dat ik bij die UWV m'n gelijk kan halen, ze betaalden me niet meer 'omdat ik al ziek was voordat ik aan het werk ging', maar dat heeft zich pas bij dat werk geopenbaard en er is nooit een keuring of een gezondheidsverklaring aan vooraf gegaan, nu heb ik me laten vertellen dat dat dan helemaal geen argument is. Bovendien de hele manier waarop, dat ze pas na 2,5 maand met een beschikking komen na eerst alleen een telefoontje (met weer een heel andere opgaaf van redenen), is natuurlijk fout. Maar ik weet niet of je zo'n instantie net als bij een rechtzaak op procedurefouten kan pakken.
Van de week moet dat bezwaar de deur uit, en ik probeer het maar alleen te doen, er zou zo'n maatschappelijk werkster bij me komen om me te adviseren bij m'n gemartel met m'n papieren en dergelijke, die is gewoon weg gebleven, heeft niks meer laten horen en reageert niet op mailtjes. Ik ben nog wel daar geweest maar dan is er weer iemand anders en dan is het van 'goh wat vervelend nou, en hoe kom je nou rond?' en dat soort geteut. Alle vertrouwen die je in die gasten stelt leidt alleen maar tot vertraging.
Ik moet ze evengoed te vriend houden want zij zouden voor een bewindvoerder zorgen voor het geval er wel weer iets is om 'bewind over te voeren', maar tot nu toe verdient dat hele 'traject' geen schoonheidsprijs.

M'n inschrijving bij de soos heb ik dus minder vertrouwen in, omdat ik de benodigde papierwinkel niet op orde heb, en de eerste regel van het inschrijvingsformulier vermeldt al dat niet complete aanvragen niet in behandeling genomen worden. En volgende week is m'n persoonsbewijs ook nog 's verlopen...
Toch moet ik daar ook maar een mail heen sturen met de vraag wat zij me aanraden, want dat maatschappelijk werk waar ik eerst mee bezig was is dus drie keer niks. En al heb ik wel vertrouwen in die UWV-zaak, dat wil niet zeggen dat dat lukt, en al zou het lukken, dan kan dat nog weken of maanden duren.

Want er moet toch wat gebeuren, al kan je nog zo goedkoop leven, andere dingen gaan ook door. ik heb niet veel vaste lasten, maar die lasten die ik heb gaan gewoon door, en ik liep al op achter toen dit gedoe begon.

De 'collage' aan het begin van dit stukje geeft goed weer hoe ik over al die instanties denk, en ik ben dus niet de enige. De ombudsman had de regering op de vingers getikt, maar dat zal wel het ene oor in gaan en het andere oor uit, ze zijn veel te overtuigd van de onfeilbaarheid van het 'systeem'. Ze zullen het aan 'kinderziektes' wijten, maar dat hele één-loket idee is een farce, die nooit wat wordt volgens mij. Achter dat loket zitten honderden burootjes met allemaal hun eigen traject, hun eigen module, en er is niemand die het hele plaatje overziet. Als ze er niet uitkomen komt het weer ergens anders onderaan de stapel, en niemand weet wat een ander doet.
Het zal kostenbesparend zijn, dat is een voordeel voor de instantie, maar klantvriendelijkheid, resultaatgerichtheid en al dat soort dingen spelen geen rol, want al zijn sommige dingen geprivatiseerd, ze hebben wel een monopoliepositie. Want volgens mij is de UWV tegenwoordig gewoon een soort geprivatiseerde verzekeringsmaatschappij. In ieder geval ten dele, ze doen ook schaatsers sponsoren en dat soort dingen, dat lijkt me toch niet echt iets voor een overheidsinstelling.

Nu had ik dit opgeschreven, en toen dacht ik: is dat nou zo dat 't UWV geprivatiseerd is? Dat is nogal onduidelijk. In de kamer werden vragen gesteld over die sponsoring, dus is 't kennelijk (nog) wel een overheidsinstelling. De UWV verdedigt dat door te zeggen dat de sponsoring meer naamsbekendheid van het nieuwe UWV-werkbedrijf oplevert dan veel duurdere media-campagnes, en dat ze als uitkeringsinstantie weliswaar geen concurrentie hebben maar als personeel-bemiddelaar wel, met uitzendburo's etc., naar de werkgever toe. Voor dat laatste argument vind ik wel wat te zeggen, maar het eerste valt nogal wat op af te dingen. In de eerste plaats: wie heeft er om gevraagd dat het CWI nou opeens weer 'werkbedrijf' moet heten? Dat is eventjes gunstig voor de drukkers van de formulieren, enveloppen etc., toen ik bij dat grafisch centrum Den Helder werkte die veel (semi)overheidsinstellingen bediende ging er weer een hoeraatje op als de PTT TNT en amper twee jaar later TPG ging heten, maar daar zal het niet om te doen zijn.
Bovendien al kost 't wat, daarmee genereer je weer werk ook, als er maar genoeg pagina grote advertenties met allerlei uitleg over nieuwe constructies gedrukt moesten worden had ik misschien nog bij de TMG gezeten (voor zover ze dat niet in India op laten maken), om 't maar weer 's op mezelf te betrekken, en was ik niet helemaal doorgedraaid bij een callcentre.
Alles moet op een koopje, het werkbedrijf in Schagen wordt eerdaags gesloten, omdat het zo goed ging met de economie, nu dat veranderd is valt dat niet meer terug te draaien. En evengoed moet je daar al een maand wachten voordat je een afspraak voor een inschrijving hebt. Omdat 't zo goed ging zijn de WW-premies afgeschaft, dat zal ze nu wel opbreken.
De banken worden met miljarden overeind gehouden, terwijl die dat geld net zo goed weer naar de States, IJsland, één of andere nieuwe Madoff of een andere bodemloze put kunnen brengen, ondersteun de mensen die het nodig hebben en dan komt dat weer ten goede aan het MKB, want die mensen geven hun geld wel in hun eigen omgeving uit. En de winkels en de loodgieters etc., dat is de motor van de economie volgens mij en niet een multinational die z'n heil zoekt waar het op dat moment het gunstigst is.

Sjani Davis, een fijne vent, en al zou het een prima constructie zijn die sponsoring, het komt heel zuur over bij mensen zoals ik, en bij de UWV-werknemers die zelf met ontslag geconfronteerd worden. Net zoals trouwens de marmeren vloeren en de stoelen van €600,- op het hoofdkantoor.

Maar andere mensen hebben er voor geleerd, ik zal het wel te simpel zien. Ondertussen zegt één derde van de Nederlanders dat ze gaan stemmen op een anti-islam partij, die heel stoer kunnen weglopen als het over die dingen gaat 'omdat ze toch niks in mogen brengen'. Nee, dat is omdat ze over die dingen helemaal geen programma hebben. Die Wilders komt uit de VVD, een vrije-markt partij, dus het economisch beleid zal ten gunste komen van die multinationals, nog meer privatiseringen, zometeen tot aan de regering toe (die 'partij' is al een 'geprivatiseerd' ledenloos bedrijfje), wat de mensen daar voor heil van verwachten is me een raadsel.

we houden u op de hoogte...