Na al die maanden verviel ik gaandeweg in een soort doffe berusting, waar ik in één klap skyrocketing uit leek te ontwaken. En ik was zo naïef om te denken dat de wekelijkse betalingen op de reguliere dag weer binnen zouden komen. En de rest, met terugwerkende kracht, misschien wat later, of in eerste instantie in ieder geval een deel ervan. Dus hoopvol m'n banksaldo gecheckt, maar dat was echo. Soms kwam het een dag later, ook echo. Niks vernomen van UWV, behalve het telefoontje van de bezwaar en beroepscommissie uit Hengelo. En nu zit ik natuurlijk te wachten op een teken van leven van het uitvoerende deel van de organisatie (Amsterdam). Ik heb mogen meemaken dat er weken overheen gingen voor m'n dossier van Alkmaar in Hengelo belandde, nu begin ik te vrezen dat de weg terug ook wel eens langdurig kan zijn.
Als er iets in te houden of te beëindigen valt dan zijn ze zeer kordaat (3 dagen in mijn geval), maar andersom...

ga hier naar m'n blog met een uitgebreider verhaal.