Meer chickenshit

Even een update over de ontwikkelingen in kippenland. Na het bloedstollende relaas van een week of 2 terug is er weer het één en ander voorgevallen, helaas niet allemaal even vrolijk stemmend. Mijn vreugde over het reanimeren van één van de twee bijna verdronken kuikens werd anderhalve dag later alweer getemperd door het verdwijnen van 2 van de 5 kuikens uit het andere nest.

's Ochtends vroeg om een uur of half 5 begonnen de honden vreselijk te keer te gaan, maar ik had het raam waardoor ze naar buiten plegen te gaan vergrendeld, dus ze konden verder niets doen om het leven van de stakkers te redden. Want kennelijk heeft de één of andere predator met snode plannen zijn slag geslagen.
Ik dommelde weer in maar een tijdje later werd ik wakker van een voor mij nieuw geluid: een monotone roep, als het kraaien van een haan (daar slaap ik dwars door heen, of dat werkt zelfs als een somniferum bij mij, gewend als ik ben om vaak bij dageraad pas onder de klamme lappen te duiken), maar dan op één toonhoogte, met regelmatige tussenpozen. Het was dageraad, dus ik naar buiten om te kijken wat er loos was.
Ik dacht eerst dat haan Krelis iets met z'n stembanden had zodat hij het bij die ene toon moest laten, maar het was moeder kip (van de 5 nieuwe kuikens) die radeloos heen en weer liep, dat eigenaardige geluid producerend. Alle 5 d'r kiekens waren spoorloos. Ik ook nog een tijdje lopen te speuren, maar na een half uurtje ging ik er van uit dat het hele nest wel verschalkt zou zijn door Reintje of Felix of Oeroeboeroe of hoe die andere vogels ook mogen heten.
Na een uur hield het geluid op, ik weer naar buiten, en zowaar kwamen er weer 2 vanonder de klimop te voorschijn. Kennelijk waren ze zo geschrokken dat ze zich verstopt hadden en zich ook niet meer bij moeders dorsten te melden. Een half uur later kwam nummer drie te voorschijn. Je hoopt dat de andere twee dan ook nog wel komen, maar die bleven echt weg.
Het plekje wat ze zich als nachtverblijf verkozen hadden voldeed kennelijk niet meer, want vanaf dat moment zijn ze weer teruggekeerd naar de plek vlak naast m'n deur, onder een paar opstaande schotjes, waar het nest was.
Hond Kees wou 's nachts ook niet meer naar binnen en heeft de hele nacht naast dat plekje op wacht gelegen. Van begin af aan zat Kees constant bij die kuikentjes, ik vertrouwde dat niet zo, ik dacht als ie de kans schoon ziet dan pakt ie ze, maar ik geloof nu dat ie echt de oppasser uithangt. Kennelijk stamt ie af van één of ander pluimvee-bewakend ras. Al heb ik daar nooit van gehoord, maar ondanks mijn enorme parate kennis van triviale weetjes kunnen er best dingen aan mijn aandacht ontsnapt zijn...
Dat maakt de stand 3+5-1-2=5.

Een zo mogelijk nog groter persoonlijk verlies voor ondergetekende is dat ik al meer dan een dag één van de twee overgeblevenen van het eerste nest kwijt ben. Niet m'n geredde drenkeling, dan zou ik helemaal ontroostbaar zijn, dan zou zelfs mijn vreugde over de 'overwinning' op het UWV (zie 'Brekend nieuws') verdampt zijn, maar de andere van de twee. Behalve dat die samen met de drenkeling altijd rondscharrelde, en tot voor een paar dagen terug 's nachts nog hier in huis verbleef waardoor je toch een soort band krijgt, was het een prachtig gekleurd beestje. Je zou denken dat het ei van het patrijs-kippetje dat hier rondloopt geweest moet zijn, want hij kreeg ook van die bruingele kleuren. Als je de hele tory gevolgd hebt weet je dat moeder kip een plekje achter het venster gekraakt had na een eerste poging in een keukenkastje, en door haar volharding (en mijn laksheid) heb ik dat op een gegeven moment maar zo gelaten. Maar dat patrijs-kippetje sloop ook af en toe naar binnen, dus wie weet.
Doet er ook niet meer toe, want ik denk dat het gebeurd is met dit prijskuiken.
Ik liet ze nog steeds binnen, die kuikens konden onder een kier van de voordeur, en aanvankelijk tolereerde ik moeders ook, dan lag het spul voor m'n voeten onder m'n buro, de laatste week bleef de moeder buiten, de kleintjes onderin de boekenkast, en vond er 's ochtends een roerende hereniging plaats, en sinds een paar dagen hadden ze kennelijk een veilige stek buiten.
De eerste keer dat ze 'op zich zelf' waren was nadat ik 's avonds naar het dorp was geweest. Ze waren nog achter me aan gelopen tot bij het hek, en gelukkig bleven ze daar. 's Nachts heb ik ze niet meer gezien, ze kropen zelfs niet door hun kier, en m'n vaderhart maakte zich grote zorgen. Toch achter me aan gelopen en verdwaald in de boze buitenwereld? Beledigd? Verschalkt door Reintje&co?
Niets van dat alles, de volgende dag toen er weer een beetje reuring in huis was kwamen ze gedrieën naar binnen geparadeerd met zo'n blik van waar heb jij nou weer de hele nacht uitgehangen barrel. (ik heb zo langzamerhand diep inzicht in de denkwereld van de kip, maar ik kan me vergissen natuurlijk)
De volgende nacht zat de jeugd weer onderin de boekenkast en moeder buiten, maar kennelijk vonden de jongelui dat ze nou toch wel groot en wijs genoeg waren en de nacht erop bleven ze bij moeders.
Dat is allemaal goed gegaan, en gister liepen ze gewoon buiten. Wel kwamen ze als ze de kans kregen naar binnen, om te proberen hondenbrokken te verschalken, want daar zijn ze gek op. Maar dat deden ze anders ook, en na een paar vermanende brullen gingen ze dan. Gister heb ik het prijskuikentje nog naar buiten gejaagd, in m'n goeigheid nog één hondenbrok meegegeven, en toen dacht ik dat dat ook meer dan genoeg was, want hij zag er raar opgezwollen groot uit, een beetje zoals zo'n plofkip uit de bio-industrie.
En dat is de laatste keer dat ik 'm gezien heb. Vandaag de hele dag niet meer, terwijl die altijd samen is met m'n geredde drenkeling. Als ik wat hoor piepen ga ik gelijk checken, maar dan is dat die ander, die z'n broertje/zusje ook lijkt te missen.
Dus ik ben bang dat de stand nu 3+5-1-2-1=4 is...

Zou Kees toch z'n kans hebben gegrepen toen die vond dat die schrokkebrok nou wel vetgemest genoeg was?

callantsoog juli 2009

voor reacties klik hier