
M'n wangetjes beginnen wat in te vallen en m'n scheerzeep is op. Ik was al nooit zo scheerderig, maar nu begin ik toch een beetje op een apostel te lijken. Dat is zo'n figuur uit m'n favoriete sprookjesboek...
Je begrijpt, er is nog niet veel verbetering in m'n situatie. (zie de vorige 'avonturen van pit') M'n zaak is in behandeling bij de UWV heb ik mogen vernemen, en eerdaags komt er een 'hoorzitting'. Dat houdt gewoon in dat ik opgebeld wordt, die bezwaar- en beroep-instantie huist in Hengelo, dat is te ver om heen te reizen, ik heb al een probleem als ik naar Schagen of Den Helder moet.
Dus ik loop al de hele dag m'n verhaaltje te repeteren voor het geval dat belletje komt.
In de tussentijd probeer ik me in te schrijven bij de sociale dienst, maar dat wil allemaal niet erg lukken. Ik moet dan wéér m'n hele doopceel lichten, van alles verantwoorden, m'n bezit en m'n schulden met bijbehorende (orginele) papieren, en vooral van dat laatste ben ik het hele overzicht kwijt. En niet volledige aanvragen worden niet in behandeling genomen, dat is het eerste wat er op dat formulier staat, dus om zo maar op de bonnefooi naar dat loket te gaan is zinloos.
En toch wordt dat me gezegd te doen bij het maatschappelijk werk wat me 'ondersteunt'.
De vorige keer mopperde ik al dat een maatschappelijk werkster die me bij zou staan eenvoudigweg niet op kwam dagen, en ook niet meer reageerde op mailtjes. Bellen is geen optie, ik kan eventueel via de computer 'voipen' (voice over ip), maar alleen gratis gesprekjes van een aantal minuten, en bij die instanties heb je dan hooguit de juiste persoon aan de lijn en dan is de tijd om. Naar vaste nummers bellen kost ook maar een cent per minuut, maar dan moet ik eerst weer 's een tegoed op m'n account hebben. Dus ik doe alles via de mail.
Ik had op de site m'n beklag gedaan, en in m'n omgeving wat gemopperd, want iedereen zegt altijd dat niemand in Nederland zonder geld hoeft te zitten, met al die perfect georganiseerde sociale vangnetten. Ik heb ondertussen begrepen dat er ruim 30.000 mensen rondlopen die door de mazen van die vangnetten vallen, en dan wordt er altijd gezegd dat de mensen veel te laat hulp zoeken. Nou heb ik al in augustus aan de bel getrokken omdat ik dergelijke ellende aan zag komen, kennelijk moet je voor alle zekerheid al bij je geboorte de instanties inseinen, want nu zijn we alweer 3/4jaar verder.
Dus iemand die zich dat aantrok heeft die maatschappelijk werkster proberen te bereiken, wat al niet zo makkelijk was, want ze hebben het altijd te druk. Maar goed, ze kreeg haar te pakken. Ik zou helemaal niet aangegeven hebben dat er een probleem was(?), en ik kon altijd nog daar (in Den Helder) douchen en m'n wassie draaien(!).... Dus dan is 't zeker pas goed, als je helemaal naar de kloten ben. Ik dacht daarheen te gaan om dat soort dingen juist te voorkomen.
Maar hoe ook, de belster was nogal tekeer gegaan, en dat had ze kennelijk toch wakker geschud, want ik werd opgebeld.
Nou was er weer iemand anders die zich met de zaak bemoeide, degene die niet meer gereageerd had ging op vakantie, de ander was ziek (hoewel ik die de week daarop gewoon rond zag lopen), nu was er weer een andere ster.
Een tijdje geleden meldde ik al in deze continuing story dat m'n persoonsbewijs dreigde te verlopen, net nu ik dat nodig zou hebben als ik me in zou willen schrijven bij de soos.
Hij zou contact met de gemeente opnemen om te vragen of ze me die ID konden voorschieten, vooruitlopend op een eventuele uitkering. De week daarop zou hij bellen wat het resultaat was. Het verbaasde me niet, maar er werd dus helemaal niet gebeld. Een week later liep ik hem tegen het lijf, en hij zei dat hij me zou bellen 'als hij meer wist', en dat wist ie niet. Hij heeft dus ook helemaal niet gebeld met de gemeente, want ook bij een afwijzend antwoord weet je meer, voor mij ook altijd handig om te weten.
Gelukkig was er ondertussen een 'sponsor' bereid me dat geld voor te schieten, dus ik kon een nieuwe ID halen. Die maatschappelijk werker gelijk heel wijs aan me te vertellen dat als ik 'dan even een ID-bewijs ging halen, dan kon ik gelijk naar het loket sociale zaken en een voorschot aanvragen.' Als dat niet zou lukken moesten ze hem maar bellen, hij zou dan zoveel gezag hebben dat ze meteen in de houding zouden springen.
Ik vertelde dat sociale zaken helemaal niet op het gemeentehuis is, maar in Schagen, waar een overkoepelende 'ISD' is van een stuk of 7 gemeentes in de Noordkop. Dat moet ik dan vertellen aan iemand die dat eigenlijk aan mij moet vertellen... Bovendien betwijfelde ik of je 'even een ID-bewijs kon halen'. De vorige keer ging daar 5 dagen overheen. En dat ik allang een 'overdrachtsdossier' had van het UWV-werkbedrijf waar toch duidelijk in stond wat ik allemaal moest overleggen, dat incomplete aanvragen niet behandeld werden en dat je als alle gegevens compleet waren eerst een afspraak moest maken, dat je heus niet zomaar op je wenken bediend werd als je op de bonnefooi naar dat loket ging.
Dat ging kennelijk het ene oor in en het andere uit, dat ik ergens anders heen moest dan dat gemeentehuis dat begreep ie intussen (je moet zulke mensen ook niet te veel informatie tegelijk laten verwerken, met kleine stapjes tegelijk anders is het teveel), nu was het verhaal dat ik als ik die ID haalde dat ik dan gelijk door kon naar Schagen, en daar aan het loket enz., met m'n ID en een laatste loonstrookje, dat zou voldoen.
Nou begon ik toch te twijfelen, hij bleef het maar zo simpel voorstellen, terwijl ik helemaal vast liep in die papierwinkel.
Dus ik stuurde een mail naar die ISD, legde het geval uit, en vroeg of ik inderdaad zomaar langs kon komen, of een afspraak kon maken met alleen de dingen die ik zo gauw kon vinden om de zaak alvast in gang te zetten.
In dat zelfde mailtje legde ik voor de volledigheid ook maar de zaak met het UWV uit, fout dus. Ook bij deze club moet je het kennelijk niet al te ingewikkeld maken, ik kreeg gewoon geen antwoord.
Ondertussen was de oorspronkelijk maatschappelijk werkster weer terug van vakantie, en ze zou nou dan echt bij me langskomen.
Dat gebeurde, en ik ging er van uit dat ze gelijk medicatie zou meenemen, want dat gaat ook via hun. Maar dat was ze vergeten. Zij bellen, om te zien of er een recept gefaxt kon worden naar de artsenpost/apotheek hier op 't dorp. Of ik het faxnummer van de dokter wist. Nou heb ik vroeger bij die drukkerij in Den Helder van die lijsten opgemaakt voor dat soort instellingen, met alle contactgegevens van apotheken, huisartsen, poliklinieken etc. Dus ik zei dat dat daar moest liggen of op een strategische plek moest hangen. Ja, maar die konden ze niet vinden.
Ik kon een telefoonnummer vinden, en toen moest ze nog de dosering weten. Die wist ik wel maar dat moesten ze uit hun eigen systeem vissen. Ze heeft hier een half uur in de tuin gezeten lekker in het zonnetje te beppen met de andere kant die uiteindelijk niks kon vinden 'want de computer was in de war.' Ze zou 's avonds via iemand anders dat proberen te regelen. Raad je de koekoek dat die gasten het zo druk hebben, als alles zo gaat....
Ondertussen had ik de formulieren voor de inschrijving bij het ISD te voorschijn gehaald om te laten zien dat dat meer inhield dan met een ID en een loonstrookje naar een loket te gaan. Met kruisjes en uitroeptekens bij wat er allemaal ontbrak.
Gaat ze me dat heel langzaam hardop zitten voorlezen, alsof ik één of andere analfabeet ben...
's Avonds kreeg ik zowaar een mailtje, dat ik de volgende ochtend hier naar de apotheek kon gaan. Dat leek me stug, want hier moeten ze de dingen weer bestellen etc., dus dat werd ook pas 2 dagen later.
M'n ID-bewijs kon ik inderdaad niet zomaar ophalen, daar ging zelfs 2 weken overheen vanwege alle vrije dagen er tussen. Kon ik op m'n gemak spullen zoeken, maar dat is me toch niet volledig gelukt.
Ik deed bij de maatschappelijk werkster m'n beklag dat ik weliswaar geprobeerd had contact op te nemen met het ISD, maar dat die gewoon niet reageerden.
Zij zou met het ISD bellen, eerst wist ze te melden dat ze gebeld had, dat ik contact met het ISD op moest nemen, via het inschrijvingsformulier. Ja maar ik heb je net verteld dat ik 20 april al gemaild heb en dat ik de gegevens van het inschrijvingsformulier niet compleet heb, en dat ik gewoon geen antwoord krijg op de simpele vraag of een inschrijving met ontbrekende gegevens voorlopig voldoet om in ieder geval een soort voorschot te krijgen. Wat ze vertelde wist ik ook wel.
Uiteindelijk krijg je toch gewoon een soort hypotheek op de overwaarde van je huis via de Volkskredietbank, wat doet het er dan toe hoeveel je in het rood sta? Als ik eerst maar 's m'n boodschapjes kan doen, kan beginnen m'n rekeningen te betalen etc., dan zoek ik later wel 's uit hoe het precies in elkaar zit, en ik zou dan via die hulpverlening een bewindvoerder krijgen om m'n achterstallige betalingen in te lopen.
Ze zou weer bellen, en een paar dagen later krijg ik een mailtje dat helemaal alles slaat.
Ze had eindelijk contact gehad met het CWI(!), en vervolgens gaat ze me allemaal dingen vertellen die ik haar ook al verteld heb. Over de inschrijving bij het UWV-werkbedrijf.
Nou bestaat het CWI al lang niet meer, maar dat kan een verspreking zijn, ik heb het ook altijd nog over 'het arbeidsburo'. Maar dan heeft ze dus al d'r tijd zitten verdoen want niemand heeft gevraagd of ze met het voormalige CWI zou bellen.
Wat is dan dat eerste telefoontje met het ISD geweest waarover ze me dingen wist te vertellen die ze ook al van mij kon weten?
Ik krijg een beetje het idee dat ze helemaal niet gebeld heeft....
Het hele bestaan van dat ISD gaat aan ze voorbij, ze hebben het maar over 'de gemeente'. De ISD werkt inderdaad voor de gemeente, maar die heeft dat dus uitbesteed en bemoeit zich daar verder niet mee. Maar dat soort dingen gaat ze dus het ene oor in en het andere uit.
Met de inzakkende economie wordt er de laatste tijd wel 's de vraag gesteld of de Nederlandse economie levensvatbaar is als die hoofdzakelijk op de dienstensector draait.
Aan de ene kant moeten mensen aan helpdesks etc. tegen minimumloon in een paar minuten een probleem analyseren, oplossen en rapporteren, wat ik dus een paar weken heb mogen meemaken en waar ik helemaal gestoord van werd, aan de andere kant hebben die gasten in de 'zachte sector' het vreselijk druk met elkaar mailtjes sturen waar ze niks mee doen, verkeerd begrijpen en hoofdzakelijk zorgen dat ze elkaar aan het werk houden, of dat resultaat heeft of niet. En dan wordt er gezegd dat die werklozen, zieken en zwakken zoveel geld kosten, dat geld gaat dus voor het grootste deel op aan koekebakkerij...
Zo'n economie is inderdaad niet levensvatbaar denk ik.
Nou doet m'n internet het ook al niet, ik krijg een 'vangpagina' van de provider, terwijl een paar weken terug toch voor een paar maanden betaald is....
Als 't tegenzit moet ik de laatste pagina's van deze site ook nog ergens anders uploaden.
't Kan zomaar allemaal tegenzitten. Murphy in da house.
Hopelijk de volgende keer allemaal goeie berichten, afgelopen tijd was 't dus zwaar k.
