'de Wolken' is gebouwd in 1926 door onze grootvader Piet de Vries, echtgenoot van Pietertje Vos. Pietertje Vos was weer een zuster van o.a. de van de museumboerderij bekende tante Jaantje, maar ook van Piet Vos, die aan de wieg stond van de Callantsoger VVV, het strandbedrijf van de Vossen (nu de 'Toko' en het 'Noordzeebad'). Een andere markante zuster was tante Corrie, die woonde in het huis 'de Jewel' (juweel) in de Jewelpolder, het eindpunt van de Jewelweg. Maar de familie was nog veel groter, dat was heel normaal in die tijd. Opa Piet was metselaar/aannemer (aannemer van grote en kleine giften zoals hij placht te zeggen). Later is het bouwbedrijf overgegaan naar onze ome Gert, later op zijn zoon Piet de Vries, zodat het cirkeltje weer rond is, het bouwbedrijf Piet de Vries bestaat nog steeds.

Vroeger heette het bij ons 'de Nollen', het nollenlandschap ten westen van het huis (wat tegenwoordig 'Luttickduyn' genoemd wordt) werd de 'Eerste Nollen' genoemd, het nollenlandschap meer naar het oosten bij camping de Nollen (ook al) heette de 'Tweede Nollen'. Omdat tegenwoordig van alles en nog wat met de naam 'de Nollen' aangeduid wordt hebben we het omgedoopt in 'de Wolken', naar een gedicht van Martinus Nijhoff waarvan onze moeder Antje erg gecharmeerd was. Bij het hek aan de ingang hangt dat gedicht op zo'n bord van de poëzieroute.

De Wolken

Ik droeg nog kleine kleren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag.

En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder -
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat 'k naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

- Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide. -

- --oOo-- -

http://4umi.com/nijhoff/wolken.htm

Het is niet de bedoeling om van de wolken een 100% recreatiebedrijf te maken, maar om de kosten een beetje te dekken zal een aantal weken per jaar een gedeelte van het spul verhuurd moeten worden. De huurders zullen dus verzekerd zijn van een exclusieve stek, en wij zullen er alles aan doen om alles evengoed aan de eisen van de tijd te laten voldoen. Als alles volgens planning verloopt zal in 2005 een deel van het grote huis gehuurd kunnen worden, het 'zomerhuis' zou nog verbouwd worden, maar omdat daar nog e.e.a. voor geregeld moet worden is dat voorlopig voor de liefhebbers in de huidige staat beschikbaar.

Omdat ons huis en onze familie zo verankerd zijn in de geschiedenis van Callantsoog, zal deze site niet alleen over het huis gaan, maar ook over de geschiedenis van Callantsoog en omgeving en de natuur rondom, aan alle kanten wordt het huis door natuurschoon omgeven. Ook het erf zelf zit vol met flora & fauna, veel vogels, amfibieën, mooie en minder mooie insecten, die vogels en amfibieën moeten ook ergens van leven, egels, uilen etc.

Ook zal er van de respectieve kinderen Smit (Leni en haar man Peter Meyknecht, Adri en haar dochter Laura en Piet, die deze site als beginner probeert samen te stellen) een pagina komen, (foto)verslagen van gasten etc..., plannen genoeg,

nog een paar regels van Nijhoff die heel mooi het landschap hier 'schilderen':

Beklim het duin, of zet op bronzen heide u neer,
of daar waar wolken diep in spieg'lend water hangen,
en sla u, zingende, 't kleed om van 't wijd azuur.

Dit zijn de laatste regels uit een voor de rest heel zwaar gedicht, evengoed ook heel mooi, deze Nijhoff was nou eenmaal in het algemeen geen lachebekje, en dit werkje had hij gewrocht aan het begin van de duitse bezetting, dat stemde hem sowieso niet vrolijk, mocht u zich interesseren voor de rest:

http://cf.hum.uva.nl/dsp/ljc/nijhoff/graf.htm

Callantsoog, 21 augustus 2004,
pietsmit@dewolken.nl