Een hoop leuke films gezien... The Dark Knight gezien, de laatste Dreamworks-produktie 'Up', Vidocq, District 9 over problemen met aliens (en hebzuchtige mensen zoals de schoonvader van de hoofdrolspeler die Piet Smit heet), Pan's Labyrinth (El laberinto del fauno), een prachtig sprookje (niet voor tere kinderzieltjes, nogal veel geweld), allemaal bol van de special fx, een geweldige docu gezien over een Fransman die de afstand tussen de Twin Towers overbrugde als koorddanser (Man on Wire), de streams van het Schnitzelparadijs nog eens bekeken in het kader van absurdistische lol. En zo allerlei moois. Die koorddans-film kwam ik tegen bij het zoeken naar beelden van de Twin-Towers, in m'n 'sabbatical maand' zat ook de 8e 'verjaardag' van 9-11...

klik op het plaatje voor wat hoogtepunten van 'man on wire'
(vnl. de oversteek, maar er is veel meer moois te zien in die film)

Met El laberinto del fauno ben ik gelijk aangeland bij geesten, doodgaan en dergelijke dingen waar we allemaal vroeg of laat mee te maken krijgen. De enige zekerheid die ons rest, de bestemming van aller leven: doodgaan.

don't mess with make-up... Tijdens de opnamen van 'the Crow' komt Brandon Lee om het leven door een kogel uit een pistool waar een losse flodder in had moeten zitten... Kort na de opnamen van 'the Dark Knight' komt Joker-vertolker Heath Ledger om het leven door een overdosis medicijnen. Hij had zich maanden voorbereid op-/ingeleefd in de rol, en balanceerde aardig op het randje van de waanzin...

Beetje raar praatje, maar iets wat mij nogal bezig hield, een maand of twee geleden toen ik toch wel zo'n beetje op het dieptepunt van m'n UWV-geschil/geldgebrek-shit zat, dacht ik dat het niet lang meer zou duren of mijn kaarsje zou uitgaan. Terwijl ik daar nog niet klaar voor was.
Een hoop films bekeken met dat onderwerp, 'The Ring', 1 en 2, Engels en Japans, net nog Tim Burton's 'Corpse bride' gezien, laatst 'Flatliners', 'Crow' (ook een top-film) en een aantal films uit de Hellraiser-reeks, die als thema hebben dat de hel tussen je oren zit, vooral als je tegen alle waarschuwingen in die puzzelbox van Le Marchant open maakt.
De machinaties van Pinhead met z'n ijzerwinkel zijn niet zo zeer aan mij besteed, ik hou meer van de suspense, en juist de films die de diehard Hellraiser-fans het minst waarderen vond ik het 'mooist'... Nummer 5, 'Inferno', en vooral Nummer 7, 'Deader', voor mij de beste uit de reeks. Ik droom vaak van eigenaardige treintjes (qua interieur/bestemming/medepassagiers), en ook geregeld van een soort vagevuur-toestand, een schemergebied tussen leven en dood, en tussen hemel en hel. Zonder dat dat een 'nachtmerrie' is, er is weinig engs aan in de zin van het gedoe met ingewanden en helse pijnen. Wat wel griezelig/bedreigend is, is dat die treintjes dan nooit op de bestemming aankomen waarvoor ik er in gestapt was, of als je denkt dat je er bent dan ben je weer op het station waar je ingestapt was... In 'Deader' gaat de dame in de hoofdrol twee keer inlichtingen inwinnen in de metrowagons van Joey en z'n club, en daar zie ik dan zo'n beetje gevisualiseerd wat ik regelmatig gedroomd heb.
Dat zal voor meer mensen gelden, anders zou dat niet in zo'n film opduiken, met z'n 6 komma zoveel miljard hebben we meer gemeen dan velen zouden willen toegeven.
Op YouTube kan je de meeste Hellraisers in gedeelten van een minuut of 10 bekijken, dat is natuurlijk in een povere kwaliteit, voor het goeie koop je de DVD natuurlijk...

zomaar wat films over geesten, doodgaan, vagevuur, hel en hemel...

De film waarvan ik de afgelopen dagen het meest onder de indruk was was echter geen horror of fantasy, ging dan wel over geesten, maar dan in de vorm van een komedie: Ghost Town. Met Ricky Gervais. Als hij dan op een gegeven moment gaat doen wat al die ronddolende zielen aan hem vragen gingen bij mij de emo-sluizen open... de traantjes bleven niet binnen. Maar misschien heb ik nou al een deel van de plot verklapt (al kan je dat van het begin af aan voelen komen) - aanrader. Een feel-good-movie over de dood.